Ik heb zelf een stevige burn-out meegemaakt. Ik was iemand die altijd doorzette, altijd beschikbaar was, altijd voldeed - aan de verwachtingen van anderen, en aan die van mezelf. Tot ik niet meer kon.

​

Wat me heeft gered, was niet één grote doorbraak, maar kleine dingen: landen in m'n lijf dankzij beweging, ademen zonder haast, aangeraakt worden op een manier die zei dat ik er mocht zijn. Diezelfde doorzettingskracht die me had doen vallen, hielp me ook weer opstaan - maar dan anders. Niet harder duwen, wel dieper luisteren.

​

Vandaag begeleid ik vrouwen die hetzelfde meemaken. Niet omdat ik het uit een boek ken, maar omdat ik het ken van binnenuit.

 

Ik werk somatisch: van onderuit. Niet via het hoofd, maar via het lichaam. Want het lichaam weet vaak al wat de geest nog niet kan bevatten. Thaise yogamassage is mijn ingang, maar ik zet gevoelsmatig heel veel verschillende tools in: yoga, meditatie, ademwerk, reiki, een klankbad of cacao... Daarvoor is er geen vaste formule; ik voel aan wat er die dag leeft.

 

​Ik ben voortdurend aan het bijleren, omdat ik geloof dat goede begeleiding vraagt om blijven groeien.